Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008
Έχω καρκίνο
Έχω πάρει ο,τι χημειοθεραπεία υπάρχει και δεν υπάρχει, χωρίς αποτέλεσμα
Η κατάστασή μου επιδεινωνόταν συνεχώς: στο θώρακά μου μέσα, κάπου ανάμεσα στους δεκάδες όγκους, διακρινόταν λίγος πνεύμονας, τον οποίο και χρησιμοποιούσα για να αναπνέω υποτυπωδώς και μια καρδιά που, παραδόξως, εξακολουθούσε να χτυπάΚάπου στα τέλη του 2006, οι γιατροί μου στο Ερρίκος Ντυνάν, βρήκαν ένα φάρμακο που κυκλοφορεί προς το παρόν μόνο στο εξωτερικό και που ενδεχομένως θα μού έδινε κάποιες ελπίδες
Μετά κόπων και βασάνων, μετά δύο και πλέον (δυνητικά θανατηφόρους) μήνες γραφειοκρατίας, δικαιολογητικά για τον ΕΟΦ και το ΙΚΑ, πήρα την πολυπόθητη έγκριση για τις τρεις πρώτες δόσεις του φαρμάκου, αφού….
………….αφού φυσικά πρώτα ο γιατρός μου κ. Κλούβας αναγκάστηκε να ξεχάσει τη δουλειά του για ώρες ολόκληρες και να κάνει το γραφιά , προκειμένου να φτιάξει τον τόμο δικαιολογητικών που «χρειάζονταν» οι απανταχού καρεκλοκένταυροι για να δικαιολογήσουν το μισθό τους….
……….αφού φυσικά η Κοινωνική Υπηρεσία του Ερρίκος Ντυνάν , οι κυρίες Χατζάκη και Τζώρτζου έπρεπε να υπενθυμίζουν στους δημόσιους τεμπέληδες ότι η κατάστασή μου δε χωρούσε καθυστερήσεις
………..αφού φυσικά οι συγγενείς μου έτρεχαν από υπηρεσία σε υπηρεσία για να προσκομίζουν συνεχώς νέα «διορθωτικά» ή συμπληρωματικά δικαιολογητικά – έπρεπε για παράδειγμα, να γραφτεί και στην τρίτη σειρά ενός εγγράφου τους ότι έχω σάρκωμα, αλλά και στην έκτη!!! Δε μπορούσαν αλλιώς να το συμπεράνουν κι έπρεπε οι συγγενείς μου να τρέχουν στο γιατρό μου να τον ξανακάνουν γραφιά της ηλιθιότητας
Κάποτε πήρα το φάρμακο και…..ω! του θαύματος, η κατάστασή μου άρχισε να αντιστρέφεται
Οι πόνοι ελαττώθηκαν σημαντικά, η αναπνοή μου έγινε ευκολότερη, οι αντοχές μου αυξήθηκαν…
Οι εξετάσεις έδειχναν για πρώτη φορά, μείωση του μεγέθους των όγκων!
Και με τους γιατρούς μου, αφού είδαμε ότι αυτό το φάρμακο μού έδινε ζωή, είχαμε την τρελλή ιδέα να…..εξακολουθήσω να το παίρνω!
Και πάλι έπρεπε να πάρω έγκριση από τον ΕΟΦ – παραδόξως, αυτό δεν ήταν χρονοβόρο
Και πάλι όμως έπρεπε να πάρω νέα έγκριση από το ΙΚΑ
Ζητούν αποδειξεις ότι το συγκεκριμένο φάρμακο όντως βελτίωσε την κατάστασή μου- και αυτό είναι πολύ λογικό να το απαιτούν….
Ξέρουν όμως να διακρίνουν τις αποδείξεις αυτές;
Ποιος κάνει τον έλεγχο και με ποιες γνώσεις;
*Πήγα 6 ακτινογραφίες που συγκριτικά μεταξύ τους δείχνουν τη βελτίωση της κατάστασής μου-
μια Τρίτη που συνεδρίασε η Επιτροπή Εγκρισης Φαρμάκων Εξωτερικού του ΙΚΑ, δεν «πέρασε» το φάρμακο , επειδή χρειάζονταν, λέει, αξονική τομογραφία (?!!??) [ο χρόνος στον καρκίνο δεν είναι αστείο…
* Στέλνω αξονική τομογραφία, η οποία όμως δεν ήταν πρόσφορη για σύγκριση με τις ακτινογραφίες, αφού είχε γίνει με τη σειρά της σε σύγκριση με πολύ πολύ παλιότερη αξονική, όταν η κατάστασή μου ήταν εντελώς διαφορετική
* Η αξονική τομογραφία δεν τους ήταν αρκετή, επειδή ήθελαν το πόρισμα, από το ακτινοδιαγνωστικό κέντρο, αφού προφανώς δεν ξέρουν να διαβάζουν τα φιλμ και χρειάζονται κάποιον , ίσως και απόφοιτο ΤΕΙ, βοηθό ακτινολόγου, να τους «αποκαλύψει» γραπτώς τι δείχνει η εξέταση…. (τέτοια σαΐνια θα κρίνουν για το πώς θα παλέψω για τη ζωή μου, λοιπόν…)
Διευκρίνισε η παιδίατρος της επιτροπής ότι «δεν έχουμε το γιατρό στο τσεπάκι μας, θα τον πάρουμε τηλέφωνο και θα του διαβάσουμε το πόρισμα» !!!! )
*Έπειτα ζήτησαν ακτινογραφία για να κάνουν σύγκριση με τη μία , όπως είπαν, ακτινογραφία που τους είχα στείλει προηγούμενη ημέρα, ενώ εγώ τους είχα στείλει έξι ακτινογραφίες, ώστε να είναι δυνατή η σύγκριση
- Έθεσα και πάλι τον (ήρωα!) γιατρό μου σε ρόλο γραφιά ζητώντας του τις υπόλοιπες ακτινογραφίες, και,φυσικά θιγμένος, μού απάντησε ότι δεν είναι ηλίθιος να έχει στείλει μόνο μία ακτινογραφία (με τι θα γινόταν η σύγκριση; )
*Πήραμε και εγώ και ο γιατρός μου τηλέφωνο στην Επιτροπή να τους πούμε να ξαναψάξουν γιατί ανεξάρτητα με το ότι σε μένα επέμεναν ότι είχαν λάβει μία μόνο ακτινογραφία, εμείς ήμασταν σίγουροι φυσικά ότι είχαμε παραδώσει έξι! Τότε καταλάβαμε, έντρομοι από την ηλιθιότητά τους, ότι με τον όρο «ακτινογραφία», οι γιατροί της Επιτροπής του ΙΚΑ, εννοούσαν «πόρισμα ακτινογραφίας»!!!!!. Δηλαδή, όχι μόνο δεν ξέρουν να «διαβάζουν» τα φιλμ μιας αξονικής, αλλά ούτε καν μια απλή ακτινογραφία! Και αυτοί κρίνουν το τι φάρμακο θα πάρω εγώ στον αγώνα μου για τη ζωή μου
*Μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω, ο γιατρός μου, ένας υπέροχος επιστήμονας και ανθρωπος, αντί να ασχολείται με τους ασθενείς του και τη δουλειά του γενικά, κάθεται και γράφει στις κυρίες Παπασάικα και Μάνου την αλφάβητο της ιατρικής, ώστε να μπορούν ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΝ για τη ζωή τη δική μου και τόσων άλλων ασθενών…..- Πάντως είμαι αισιόδοξη, ότι τελικά θα εγκρίνουν και πάλι το φάρμακο: μια από αυτές τις κυρίες μού είπε «την πρώτη φορά (σσ: το Δεκέμβριο που έγινε η έγκριση των πρώτων τριών δόσεων) είπαμε ¨νέος άνθρωπος είναι, ας το εγκρίνουμ娻 ………………….
ΑΡΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΓΚΡΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ
Αν ήμουν το παιδί σου κυρία Παπασάικα;
Αν είχες εσύ τους εβδομήντα-ογδόντα όγκους που έχω εγώ στους πνεύμονες κυρία Μάνου;
Θα ξέρατε τότε να διαβάζετε φιλμς από ακτινογραφίες και αξονικές;
Θα απορρίπτατε την αίτηση σας σε κάποια τριτιάτικη συνεδρίασή σας;
Θα παίζατε με το χρόνο σας;
Θα είχατε «το γιατρό στο τσεπάκι σας τότε»;
Απόσπασμα από το blog της Αμαλίας…..
Η Αμαλία έφυγε από μας πέρσι.........
Άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαΐου 2007.
Ήταν μόλις 30 ετών..............
Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008
Σε λευκό φόντο από το πρωί της Κυριακής το μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής και νότιας Ελλάδας, ενώ το χιόνι έκανε και πάλι την εμφάνισή του στο κέντρο της Αθήνας.
Πυκνό είναι το χιόνι στην ανατολική Αττική, τα βόρεια προάστια και στην Πάρνηθα.
Κλειστός είναι ο δρόμος και στη Μονή Κλειστών προς τα Δερβενοχώρια.
Στα βόρεια προάστια οι κεντρικοί δρόμοι (Κηφισιάς, Μεσογείων, Τατοϊου, Αττική Οδός) είναι ανοιχτοί, ωστόσο, στο «εσωτερικό» η κατάσταση είναι δυσκολότερη και η κίνηση γίνεται σε αρκετές περιπτώσεις μόνο με αλυσίδες.
Τη Δευτέρα η κακοκαιρία θα παρουσιάσει ύφεση και οι χιονοπτώσεις σταδιακά θα περιοριστούν στην Κρήτη και αργότερα θα σταματήσουν και εκεί.
Ποια σχολεία θα παραμείνουν κλειστά τη Δευτέρα, λόγω της κακοκαιρίας
Κλειστά θα παραμείνουν τη Δευτέρα τα σχολεία στην Ανατολική και Δυτική Αττική, καθώς επίσης και τα σχολεία της νομαρχίας Αθηνών.
Τα Πανεπιστήμια που παραμείνουν κλειστά τη Δευτέρα είναι το Πάντειο, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, η πλειοψηφία των Τμημάτων του ΕΜΠ, το ΤΕΙ Αθήνας και το ΤΕΙ Πειραιά.
Τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της νομαρχίας Αθηνών βρίσκονται στους 48 Δήμους που ανήκουν στην χωρική αρμοδιότητα της Νομαρχίας και είναι:
* Αγ.Αναργύρων, Αγ.Βαρβάρας, Αγ.Δημητρίου, Αγ.Παρασκευής, Αθηναίων, Αιγάλεω, Αλίμου, Αμαρουσίου, Αργυρουπόλεως, Βριλησσίων, Βύρωνος, Γαλατσίου, Γλυφάδας, Δάφνης, Ελληνικού, Ζωγράφου, Ηλιουπόλεως, Ηρακλείου, Ιλίου, Καισαριανής , Καλλιθέας, Καματερού, Κηφισιάς, Λυκοβρύσεως, Μελισσίων, Μεταμορφώσεως, Μοσχάτου, Ν.Ερυθραίας, Ν.Ιωνίας, Ν.Σμύρνης, Ν.Φιλαδέλφειας, Ν.Χαλκηδόνας, Ν.Ψυχικό, Παπάγου, Περιστερίου, Πετρούπολης, Πεύκης, Π.Φαλήρου, Ταύρου, Υμηττού, Φιλοθέης, Χαϊδαρίου, Χαλανδρίου, Χολαργού, Ψυχικού, Εκάλης, Νέας Πεντέλης, Πεντέλης..
Με απόφαση της Νομαρχίας Πειραιά κλειστά θα παραμείνουν τη Δευτέρα όλα τα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που βρίσκονται στην περιοχή ευθύνης της Νομαρχίας Πειραιά. Η απόφαση αφορά τους Δήμους:
* Πειραιά, Κερατσινίου, Κορυδαλλού, Νίκαιας, Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Περάματος, Δραπετσώνας, Σαλαμίνας, Αμπελακίων, Αίγινας, Ύδρας, Πόρου, Σπετσών, Μεθάνων, Τροιζηνίας, Κυθήρων και την Κοινότητα Αγκιστρίου.
Κλειστά θα παραμείνουν και τα σχολεία των νομών: Αργολίδος, Αρκαδίας, Κορινθίας, Λακωνίας, Φθιώτιδας, Βοιωτίας, Εύβοιας, Ευρυτανίας, Κυκλάδων, Ηρακλείου Ρεθύμνης, Λασιθίου και Χανίων. Κλειστά τα σχολεία του Πηλίου στη Μαγνησία.
Κανονικά θα λειτουργήσουν τα σχολεία στη Βόρειο Ελλάδα.
Newsroom ΔΟΛ
Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008
Στον τάφο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου εψάλη τρισάγιο από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Στις 12 το μεσημέρι, μετά το πέρας της εξοδίου ακολουθίας στο μητροπολιτικό ναό της Αθήνας ξεκίνησε η πομπή για το Α' Νεκροταφείο. Τη λάρνακα με το σεπτό σκήνωμα του αρχιεπισκόπου, το οποίο τοποθετήθηκε σε κιλλίβαντα πυροβόλου όπλου, περιστοίχιζαν μητροπολίτες, ενώ τέσσερις από αυτούς κρατούσαν τις γαλανόλευκες ταινίες. Καθώς έβγαινε η σορός από τη Μητρόπολη, ερρίφθησαν 21 κανονιοβολισμοί από το λόφο του Λυκαβηττού, ενώ οι καμπάνες των εκκλησιών ηχούσαν πένθιμα.
Της λάρνακας με το σκήνωμα του αρχιεπισκόπου προηγήθηκαν ιεράρχες, αρχιμανδρίτες, πρεσβύτεροι και διάκονοι της Αρχιεπισκοπής, τιμητικά αγήματα του Στρατού και βρακοφόροι, ενώ αρχιμανδρίτες κρατούσαν τις τιμητικές διακρίσεις του αρχιεπισκόπου. Τη λάρνακα ακολουθούσαν ο πρωθυπουργός με τη σύζυγό του, οι αρχηγοί των κομμάτων, η στρατιωτική και θρησκευτική ηγεσία, αρχηγοί ξένων δογμάτων, στενοί συνεργάτες και συγγενείς του Μακαριστού αρχιεπισκόπου.
Η πομπή διέσχισε την οδό Μητροπόλεως, διέβη την πλατεία Συντάγματος όπου σταμάτησε για δύο λεπτά, συνέχισε προς τη λεωφόρο Βασιλίσσης Αμαλίας μέχρι τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, πέρασε στην οδό Αθανασίου Διάκου και στην οδό Αναπαύσεως, και κατέληξε στο Α' Νεκροταφείο.
Στη διάρκεια της πομπής, πλήθος κόσμου έραινε τη σορό του αρχιεπισκόπου με λουλούδια και πολλοί ήταν εκείνοι που ακολούθησαν φανερά συγκινημένοι μέχρι την τελευταία του τον ιεράρχη.
«Σήμερα είναι μέρα λύπης, πόνου και σιωπής. Προσευχόμαστε ο μακαριστός να έχει πάει στον παράδεισο», ανέφερε ο μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος, ενώ ο μητροπολίτης Περιστερίου Χρυσόστομος είπε: «Πρέπει να δώσουμε σημασία στην ανθρωπιά παρά στα αξιώματα. Να κάνουμε μεγαλύτερο άνοιγμα στην κοινωνία».
Τέλος, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος ανέφερε: «Όλοι εμείς, Εκκλησία και λαός, εκφράσαμε το σεβασμό και την τιμή στο μακαριστό αρχιεπίσκοπο. Ο Χριστόδουλος μας προσφέρει την ευλογία του και η Εκκλησία θα συνεχίσει το έργο του».
Στη Μητρόπολη η εξόδιος ακολουθία
Με τις τιμές, που αναλογούν σε αρχηγό κράτους και το σεβασμό, που ταιριάζει σε λαοφιλή εκκλησιαστικό ηγέτη, ολοκληρώθηκε στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, η εξόδιος ακολουθία για τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Χριστόδουλο.
Η προσέλευση των επισήμων είχε ήδη αρχίσει από τις 9, ενώ τιμές απέδιδε μεικτό άγημα των τριών όπλων, που βρισκόταν από νωρίς παρατεταγμένο στον προαύλιο χώρο, έξω από την είσοδο του ναού.
Η ακολουθία άρχισε με την άφιξη του προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, λίγο μετά τις 10, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη, Βαρθολομαίου και με την παρουσία του πρωθυπουργού, σύσσωμης σχεδόν της ελληνικής κυβέρνησης, εκπροσώπων των κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου, αντιπροσώπων των ξένων πρεσβειών στην Ελλάδα, προκαθημένων της ελλαδικής εκκλησίας και εκπροσώπων των υπολοίπων δογμάτων.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ακολουθίας, αρχιεράρχες στέκονταν όρθιοι μπροστά στην Ωραία Πύλη του ναού, ντυμένοι στα επίσημα άμφια. Την ίδια ώρα, έξω από τη Μητρόπολη, χιλιάδες πιστών από κάθε γωνιά της χώρας, αλλά και από προορισμούς του εξωτερικού, όπου υπάρχει ομογένεια, που προσήλθαν για να απευθύνουν το ύστατο χαίρε στον μακαριστό αρχιεπίσκοπο και να τον συνοδεύσουν στην τελευταία του κατοικία, παρακολουθούσαν με κατάνυξη τη λειτουργία από τα μεγάφωνα.
Η λειτουργία διήρκεσε μία ώρα και ακολούθησαν επικήδειοι λόγοι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον εκπρόσωπο της εκκλησίας της Ελλάδας, μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο, τον εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης, υπουργό Εθν. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Ευρυπίδη Στυλιανίδη, τον εκπρόσωπο του ελληνικού κοινοβουλίου, πρόεδρό της Βουλής, Δημήτρη Σιούφα και τον δήμαρχο Αθηναίων, Νικήτα Κακλαμάνη.
Τα πνευματικά χαρίσματα του εκλιπόντος αρχιεπισκόπου, το λόγο και το έργο του προς τον στόχο της προσέγγισης εκκλησίας και λαού εξήρε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον επικήδειό του, επισημαίνοντας ιδιαίτερα την εκτίμηση του Φαναρίου προς τον μακαριστό Χριστόδουλο και προσπερνώντας με τον τρόπο αυτό την όξυνση που παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2004 στις σχέσεις των δύο ανδρών. «Μικρό διάλλειμα πικρίας, που θα περάσει για πάντα στη λήθη», χαρακτήρισε την ίδια περίοδο από την πλευρά του ο μητροπολίτης Άνθιμος. «Παναγιότατε, σας διαβεβαιώνω ότι ο αδερφός μας σας αγαπούσε, σας εσέβετο μέσα από τα φίλτρα της καρδιάς του και σας σκεπτόταν, και εσάς και όλους», τόνισε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.
Για «πολυσχιδή ποιμενάρχη που με το γλαφυρό, ευθύ του λόγο και την ασυμβίβαστη πράξη του, έφερε την εκκλησία κοντά στα λαό και ιδιαίτερα στη νεολαία», μίλησε ο Ευρ. Στυλιανίδης. «Ήταν ανοικτός και δεκτικός στις προκλήσεις των καιρών. Πίστευε στη νέα γενιά με την οποία επεδίωκε πάντα να βρίσκεται σε επικοινωνία με τη δική της γλώσσα. Μέριμνά του ήταν να φέρει τους νέους κοντά στην εκκλησία και τα κατάφερε», τόνισε ο υπουργός.
Τον οφειλόμενο φόρο τιμής «στον πνευματικό ηγέτη, που έθεσε τα σπάνια χαρίσματα και τη δύναμη της ψυχής του στο θρησκευτικό λόγο, στην εκκλησία, στο χρέος προς την κοινωνία», κατέθεσε ο πρόεδρος της Βουλής, Δ. Σιούφας, μεταφέροντας στον επικήδειό του μηνύματα οδύνης για την πρόωρη ενδημία του μακαριστού αρχιεπισκόπου, τα οποία διατύπωσαν οι εκπρόσωποι των κομμάτων στη σχετική έκτακτη συνεδρίαση της Βουλής. «Ενέπνευσε και καθοδήγησε πνευματικό έργο, που ξεπέρασε τα όρια της Ελλάδας. Μας εγκατέλειψε πρόωρα, αλλά άφησε έργο σε πλήρη ακμή, πλήρη εξέλιξη», τόνισε ο Δ. Σιούφας.
Την ευχή το έργο και το όραμα του μακαριστού ιεράρχη να βρει ισάξιους συνεχιστές και μιμητές διατύπωσε τέλος, ο δήμαρχος Αθηναίων, Ν. Κακλαμάνης. «Ως δεινός κυβερνήτης του πλοίου της εκκλησίας, την οδήγησες μακριά απ΄ την παραδοσιακή της εσωστρέφεια και το περιθώριο. Ήσουν ορμητικός, δυναμικός, πύρινος», τόνισε ο δήμαρχος Αθηναίων.
από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2007
Με τους όρους λοίμωξη HIV και νόσος HIV, περιγράφουμε τις δύο μεγάλες φάσεις που σηματοδοτούν την εξέλιξη της ασθένειας που συνήθως ονομάζουμε AIDS. O όροs AIDS είναι ακρωνύμιο του αγγλικού όρου Αcquired Immune Deficiency Syndrome. Ο αντίστοιχος όρος στα ελληνικά είναι Σ.Ε.Α.Α ή Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας, ενώ απαντά και ως Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας ή Επίκτητη Ανοσιακή Ανεπάρκεια. Ο αντίστοιχος όρος στα Γαλλικά είναι SIDA (Syndrome Immuno-Deficitaire Acquis). Στην εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα , αναφέρεται: "Όταν διευκρινισθεί η αιτιολογία και η παθογένεια ενός συνδρόμου, ο όρος δεν έχει πια θέση. Έτσι ο όρος AIDS, μετά την ανακάλυψη του αιτίου και της γένεσης και εξέλιξης της παθολογικής αυτής κατάστασης, δεν δικαιολογείται. Πρόκειται πια για νόσο, την "επίκτητη ανοσολογική ανεπάρκεια".
Προτιμήσαμε, στο πλαίσιο αυτής της εργασίας να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση νόσος HIV αντί για AIDS. Εν τούτοις, δεν ήταν δυνατόν να αποφύγουμε, σε κάποιες περιπτώσεις, τη χρήση του όρου AIDS καθώς απαντά συχνότατα στη βιβλιογραφία και ιδίως όταν χρησιμοποιείται για να δηλώσει μαζί τη λοίμωξη HIV και τη νόσο HIV (π.χ. "η επιδημία του AIDS...").
Όλοι οι παραπάνω όροι αναφέρονται σε μία εξαιρετικά επίφοβη για τον άνθρωπο ίωση που οφείλεται σε ομάδα ιών γνωστών ως ομάδα ιών HIV. Ο όρος αυτός είναι ακρωνύμιο του αγγλικού όρου Human Immunodeficiency Virus, δηλαδή Aνθρώπινος Iός Ανοσοανεπάρκειας.
Ο ιός αυτός ανήκει σε μια κατηγορία ιών που ονομάζονται ρετροϊοί, οι οποίοι περιέχουν κύτταρα τα οποία συντίθενται από μόρια ριβοζονουκλεϊκού οξέως (RNA). Τα ανθρώπινα γονίδια, όπως και αυτά των περισσοτέρων οργανισμών, συντίθενται από μόρια δεσοξυριβοζονου-κλεϊκού οξέως (DNA). Όπως όλοι οι ιοί, έτσι και ο HIV μπορεί να αντιγραφεί μόνο μέσα στα κύτταρα, ενεργοποιώντας το μηχανισμό αναπαραγωγής τους. Η ουσιαστική διαφορά των ρετροϊών από τους άλλους ιούς έγκειται στην ιδιότητά τους να περιέχουν ένα ειδικό ένζυμο, την αντιστροφομεταγραφάση (reverse transcriptase) η οποία τους επιτρέπει αμέσως μόλις εισβάλλουν στο κύτταρο να μετατρέψουν το RNA τους σε DNA το οποίο μπορεί να ενσωματωθεί στο γένωμα του κυττάρου-ξενιστή. Με τη μορφή, αυτή το DNA του ιού (προ-ιικό DNA) παραμένει "σιωπηλό" για μήνες και για χρόνια, στα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού, ως "πρoϊός" (Κιόρτσης και Παπασπηλιόπουλος, 1997).
Ο HIV ανήκει σε μια υποκατηγορία ρετροϊών που ονομάζονται "αργοί ιοί". Η πορεία της λοίμωξης που προκαλούν αυτοί οι ιοί χαρακτηρίζεται από τη μεσολάβηση ενός μεγάλου χρονικού διαστήματος ανάμεσα στην αρχική προσβολή και στην εμφάνιση σοβαρών συμπτωμάτων ή αλλιώς από τη μακριά περίοδο επώασης πριν από την εμφάνιση της ασθένειας.
Ο HIV μολύνει, δηλαδή ενσωματώνεται δια βίου στο γενετικό τους υλικό, τα κύτταρα με CD4 υποδοχείς, δηλαδή τα Τ4 λεμφοκύτταρα , τα μονοκύτταρα-μακροφάγα, τα κύτταρα του Langerhans και ομάδα νευρογλοιακών κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος και του νωτιαίου μυελού (Καλοταιράκης, 1989). Κατά τη διάρκεια της τυπικής εξέλιξης της λοίμωξης τα Τ-βοηθητικά κύτταρα (T-helper cells), τα οποία έχουν υποδοχείς κύτταρα CD4 (Cluster Destination 4), αδρανοποιούνται και καταστρέφονται. Τα κύτταρα αυτά είναι ζωτικής σημασίας για την ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού καθώς δίνουν σήμα σε άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να διαδραματίσουν τις ιδιαίτερες λειτουργίες τους. Ένα υγιές άτομο συνήθως έχει 800 έως 1200 CD4+Τ κύτταρα ανά κυβικό χιλιοστό (mm) αίματος. Κατά τη διάρκεια της λοίμωξης HIV, ο αριθμός αυτών των κυττάρων στο αίμα του προσβεβλημένου ατόμου μειώνεται προοδευτικά. Όταν ο αριθμός τους πέσει κάτω από 200 ανά κυβικό χιλιοστό, ο άνθρωπος γίνεται ιδιαίτερα ευάλωτος στις ευκαιριακές λοιμώξεις και τους καρκίνους που χαρακτηρίζουν το AIDS, το τελικό στάδιο της νόσου HIV. Οι άνθρωποι με AIDS συχνά υποφέρουν από λοιμώξεις στα έντερα, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο, στα μάτια και σε άλλα όργανα καθώς επίσης και από εξουθενωτική απώλεια βάρους, διάρροια, νευρολογικές διαταραχές και καρκίνους όπως είναι η αγγειοσαρκωμάτωση (Kaposi's sarcoma) και τα λεμφώματα (Miller & Bor, 1991).
Οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο HIV προκαλεί το AIDS εξολοθρεύοντας κατευθείαν τα CD4+Τ κύτταρα και δίνοντας ερεθίσματα με παθολογική βάση για την έναρξη άλλων συμβάντων τα οποία εξασθενίζουν την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Για παράδειγμα, το δίκτυο των μορίων που ρυθμίζουν την ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού ενός υγιούς ατόμου διαρρηγνύεται κατά τη διάρκεια της νόσου HIV και εξασθενίζει η ικανότητά του να αντιμετωπίζει άλλες λοιμώξεις. Η καταστροφή των λεμφικών κόμβων και των σχετιζομένων ανοσολογικών οργάνων διαδραματίζει επίσης τεράστιο ρόλο στην ανοσοκαταστολή που παρατηρείται στα άτομα με AIDS (NIAID, 1999).
Προέλευση των Ιών HIV1 και HIV2
Δύο ξεχωριστοί τύποι του HIV έχουν εντοπισθεί μέχρι τώρα. Ο HIV1 είναι ο ιός που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την παγκόσμια επιδημία του AIDS. Το γενετικό υλικό του είναι σημαντικά διαφορετικό από εκείνο του HIV2, έτσι είναι δύσκολο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι προήλθε από αυτόν με απλή μετάλλαξη. Είναι πιθανό, όμως να προέρχεται από έναν ιό που προσβάλει τους χιμπατζήδες. Είναι, επίσης, πιθανό να ενδημούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ορισμένους ανθρώπινους πληθυσμούς που ζούσαν απομονωμένοι και από τους οποίους ήταν σχετικά καλά ανεκτός (Ινστιτούτο Παστέρ, 1998).
O ΗΙV2 είναι ένας ιός συγγενής του ιού του πράσινου πιθήκου. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι ο ιός αυτός πέρασε στο πρόσφατο ή μακρινό παρελθόν στον άνθρωπο από τον πίθηκο. Ο πίθηκος είναι το είδος "δεξαμενή" του ιού και έχει επιδείξει ανοχή σε αυτόν, ενώ ο άνθρωπος που έγινε ο νέος ξενιστής για τον ιό αυτό, δεν ήταν προετοιμασμένος να τον αντιμετωπίσει. Και αυτός ο ιός προκαλεί AIDS στον άνθρωπο, αλλά μεταδίδεται πιο δύσκολα από τον HIV1 και αφού μεταδοθεί προκαλεί το νόσημα λιγότερο συχνά και μετά από μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. (Ινστιτούτο Παστέρ, 1998).
Πιστεύεται ότι αυτοί οι ιοί που συναντιούνται στους πιθήκους υπερπήδησαν το φράγμα των ειδών όταν ιστοί προσβεβλημένων πιθήκων καταναλώθηκαν από ανθρώπους. Κάποιοι επιστήμονες πιστεύουν ότι μια πηγή μόλυνσης, ίσως ήταν τα κύτταρα από νεφρά πιθήκων που χρησιμοποιούνταν στη δεκαετία του 1950 προκειμένου να κατασκευάζεται το εμβόλιο για τον ιό της πολιομυελίτιδας, άλλοι όμως διαψεύδουν αυτή την άποψη (Hutchinson, 2001).
Ο HIV2, παρέμενε περιορισμένος στη Δυτική Αφρική, όπου εκδηλώθηκε αρχικά, αλλά πρόσφατα άρχισε να απλώνεται σε κάποιες χώρες της Ασίας.
Ο κύκλος ζωής του HIV περιλαμβάνει εννέα φάσεις μέχρι το στάδιο της ωρίμανσής του (NIAID, 1998). Οι φάσεις αυτές είναι:
α. Επαφή - είσοδος του ιού.
β. Αντίστροφη μεταγραφή.
γ. Μεταφορά στον πυρήνα των κυττάρων.
δ. Ενσωμάτωση.
ε. Αντιγραφή του ιού.
στ. Σύνθεση της πρωτεΐνης του ιού.
ζ. Συγκρότηση του ιού.
η. Απελευθέρωση του ιού.
θ. Ωρίμανση.
Μόλις το άτομο μολυνθεί από τον HIV, εισέρχεται σε μία περίοδο χρόνιας λοίμωξης HIV. Ανάμεσα στους ασθενείς που έλαβαν μέρος σε μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες στις Δυτικές χώρες, ο μέσος όρος του χρόνου που μεσολάβησε από την προσβολή μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το AIDS ήταν περίπου δέκα χρόνια. Ωστόσο, οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει μια μεγάλη διακύμανση ως προς την εξέλιξη της νόσου. Για το 10 % των ατόμων που έλαβαν μέρος σε αυτές τις έρευνες η εξέλιξη του AIDS συνετελέσθη στη διάρκεια των πρώτων δύο ή τριών χρόνων που ακολουθούν τη μόλυνση, ενώ το 5-10 % των ατόμων στις μελέτες έχει σταθερό αριθμό CD 4 κυττάρων και δεν εμφανίζουν συμπτώματα ακόμα και μετά από δώδεκα χρόνια ή και περισσότερα. Παράγοντες όπως οι γενετικές ατομικές διαφορές, ο βαθμός μολυσματικότητας ενός μεμονωμένου στελέχους του ιού και η συνύπαρξη λοιμώξεων από άλλα μικρόβια μπορεί να επηρεάσουν το ρυθμό και τη σοβαρότητα της εξέλιξης της νόσου (NIAID, 1998).
Τα στάδια που διακρίνονται κατά την κλινική εξέλιξη της προσβολής είναι τέσσερα:
Το στάδιο 1 χαρακτηρίζει την πρωτογενή προσβολή. Τα περισσότερα άτομα δεν αναπτύσσουν κανένα σύμπτωμα κατά τη διάρκεια της αρχικής προσβολής από τον HIV, ενώ κάποια άλλα αναπτύσσουν συμπτώματα που προσιδιάζουν σε αυτά της γρίπης ένα ή δύο μήνες μετά την προσβολή. Μπορεί να παρουσιάσουν πυρετό, πονοκέφαλο, αδιαθεσία και διογκωμένα λεμφογάγγλια στο λαιμό και στη βουβωνική χώρα. Αυτά τα συμπτώματα συνήθως εξαφανίζονται μετά από μία εβδομάδα ή ένα μήνα και συχνά συγχέονται με αυτά κάποιας άλλης ίωσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα άτομα είναι πολύ "μολυσματικά" και ο HIV παρουσιάζει μεγάλη συγκέντρωση στα γενετήσια εκκρίματα. Και στις δύο περιπτώσεις, κατά την περίοδο αυτή, η οποία διαρκεί το μέγιστο μερικές εβδομάδες, η απόκριση σε μια βιολογική δοκιμασία αποκαλύπτεται "θετική".
Κατά τη διάρκεια του σταδίου 2, το προσβεβλημένο άτομο δεν παρουσιάζει απολύτως κανένα κλινικό σύμπτωμα. Αν το άτομο δεν υποβληθεί σε βιολογική δοκιμασία ανίχνευσης της νόσου, είναι αδύνατον να γνωρίζει αν είναι ή όχι φορέας του. Η περίοδος της "ασυμπτωματικής" λοίμωξης παρουσιάζει μεγάλη χρονική διακύμανση, όπως προαναφέραμε. Μπορεί να μην παρουσιαστεί κανένα σύμπτωμα στη διάρκεια μιας δεκαετίας για τους ενήλικες και μιας διετίας για τα παιδιά που γεννιούνται με τον ιό, ενώ άλλοτε μπορεί να παρουσιαστούν συμπτώματα μέσα σε μερικούς μήνες. Κατά τη διάρκεια του σταδίου αυτού, ο ιός HIV πολλαπλασιάζεται δραστικά και μολύνει και σκοτώνει κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο ιός αρχικά αχρηστεύει ή καταστρέφει τα CD4 μόρια (υποδοχείς των Τ4) χωρίς να προκαλέσει συμπτώματα (NIAID, 1999).
Το στάδιο 3, αντιστοιχεί στην κλινική εικόνα που εμφανίζουν τα γάγγλια. Πολλαπλά, επιφανειακά, ογκώδη, μερικές φορές ευαίσθητα στην αφή τα οποία δεν σχετίζονται με κανένα άλλο σύμπτωμα.
Η προσβολή λαμβάνει ριζικά διαφορετική μορφή κατά το στάδιο αυτό, το οποίο χαρακτηρίζει την συμπτωματική φάση της νόσου. Η φάση αυτή, υποδιαιρείται σε πολλές υποομάδες, οι οποίες αντιστοιχούν σε διάφορους τύπους κλινικών εκδηλώσεων. Τον πρώτο καιρό, ο ασθενείς εμφανίζει μολύνσεις, οι οποίες καλούνται "ευκαιριακές": μπορεί να είναι οξείες (πνευμονική φυματίωση) ή χρόνιες, οι οποίες λίγο μόνο εξασθενίζουν τον οργανισμό (στοματική κανδιδίαση). Στο στάδιο αυτό, μπορούν επίσης να εμφανιστούν μη ειδικά συμπτώματα, όπως πυρετός ή ανεξήγητη διάρροια, η οποία διαρκεί περισσότερο από ένα μήνα, καθώς και σημαντική απίσχνανση.
Τέλος, κατά τη διάρκεια του τετάρτου σταδίου εμφανίζονται ένα ή περισσότερα σημαντικά κλινικά συμπτώματα τα οποία χαρακτηρίζουν τη νόσο: ευκαιριακές λοιμώξεις (πνευμονοκύστωση, εγκεφαλική τοξοπλάσμωση κλπ), εγκεφαλοπάθειες από τον HIV και κακοήθεις όγκοι, αγγειοσαρκωμάτωση (Kaposi's sarcoma), λεμφώματα κλπ. Εν τούτοις, αυτή η προοδευτική χρονική ακολουθία μερικές φορές διαταράσσεται: ενώ βρίσκονται στο στάδιο 2 ή 3, χωρίς κανένα προειδοποιητικό σύμπτωμα, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να περάσουν ξαφνικά σ' αυτό το σοβαρό συμπτωματικό στάδιο . Τα γενικά συμπτώματα του σταδίου 4 και ορισμένες δευτερεύουσες ευκαιριακές λοιμώξεις που παρατηρούνται μαρτυρούν μια αλλοίωση του ανοσοποιητικού συστήματος, η οποία επιδεινώνεται για να καταλήξει στο AIDS.
Ο όρος ΝΟΣΟΣ HIV/AIDS, αναφέρεται στο πιο προχωρημένο στάδιο της λοίμωξης HIV. H κλινική διάγνωση του AIDS, σύμφωνα με τις οδηγίες της WHO (World Health Organization / Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας) απαιτεί την παρουσία μιας σειράς συμπτωμάτων. Από αυτά, κάποια θεωρούνται κύρια, ενώ κάποια άλλα δευτερεύοντα. Η κλινική διάγνωση θεωρείται θετική όταν υπάρχουν τουλάχιστον δύο από τα εξής κύρια συμπτώματα: α) απώλεια βάρους 10% ή μεγαλύτερη (στα παιδιά αρκεί η ανακοπή της αύξησης του βάρους τους), β) διάρροια περισσότερο από ένα μήνα και γ) πυρετός περισσότερο από ένα μήνα. Τα δευτερεύοντα συμπτώματα είναι: Βήχας περισσότερο από ένα μήνα, καθολική δερματίτιδα με κνησμό, έρπις ζωστήρας σε υποτροπή, κανδιδίαση του στόματος και του φάρυγγα. Σε κάθε περίπτωση, η κλινική διάγνωση απαιτεί εργαστηριακή επιβεβαίωση, με την ανίχνευση ειδικών αντισωμάτων (Κιόρτσης και Παπασπηλιόπουλος, 1997).
Σύμφωνα με τον ορισμό που διατυπώθηκε το 1993 από το CDC (Center for Disease Control / Κέντρο Ελέγχου Νόσων) των Η.Π.Α, θεωρείται ότι έχουν αναπτύξει AIDS τα άτομα των οποίων ο αριθμός των Τ4 λεμφοκυττάρων είναι μικρότερος από 200 (NIAID, 1999) ή μικρότερος από το 14% του συνόλου των λεμφοκυττάρων του οργανισμού τους, ανεξάρτητα από την κλινική τους κατάσταση (Δαρδαβέσης, 1999).
Επιπρόσθετα, ο ορισμός περιλαμβάνει 26 κλινικές καταστάσεις-διαγνωστικά κριτήρια που προσβάλλουν άτομα με ανεπτυγμένη νόσο HIV (NIAID, 1999). Η πλειονότητα αυτών είναι ευκαιριακές λοιμώξεις οι οποίες πολύ σπάνια μπορεί να βλάψουν υγιή άτομα. Όμως για τα άτομα με AIDS οι λοιμώξεις αυτές είναι σοβαρές και μερικές φορές μοιραίες εξαιτίας του γεγονότος ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι τόσο καταστραμμένο από τον HIV που ο οργανισμός δεν είναι σε θέση να καταπολεμήσει ορισμένα βακτήρια, ιούς και άλλα μικρόβια.
Οι ευκαιριακές λοιμώξεις, συνηθισμένες σε άτομα με AIDS, προκαλούν συμπτώματα όπως: βήχα, λαχάνιασμα, αιφνιδιαστικές προσβολές, νοητικά συμπτώματα (όπως σύγχυση και αμνησία), σοβαρή και επίμονη διάρροια, πυρετό, απώλεια όρασης, σοβαρούς πονοκεφάλους, απώλεια βάρους, έντονη κόπωση, ναυτία, εμετούς, απώλεια συντονισμού, κώμα, κοιλιακές κράμπες, δύσκολη ή επίπονη κατάποση (NIAID, 1999).
Τα άτομα με AIDS είναι ιδιαιτέρως επιρρεπή στην εμφάνιση διαφόρων καρκίνων, ιδιαίτερα εκείνων που προξενούνται από ιούς, όπως είναι η αγγειοσαρκωμάτωση (Kaposi's sarcoma), καθώς και σε καρκίνους του τραχήλου ή καρκίνους του ανοσοποιητικού συστήματος, γνωστούς ως λεμφώματα. Οι καρκίνοι αυτοί είναι συνήθως πιο επιθετικοί και ως εκ τούτου είναι πιο δύσκολο να θεραπευτούν στα άτομα με νόσο HIV.
Κατά την πορεία της λοίμωξης HIV η μείωση των Τ4 λεμφοκυττάρων είναι σταδιακή για τα περισσότερα άτομα, αλλά ραγδαία για κάποια άλλα. Ένα άτομο με Τ4 λεμφοκύτταρα λιγότερα από 200, μπορεί να αναπτύξει κάποια απ' τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου HIV. Υπάρχουν όμως άτομα που δεν εμφανίζουν συμπτώματα ακόμη κι όταν ο αριθμός αυτός είναι μικρότερος από 200.
Πολλοί άνθρωποι εξουθενώνονται από τα συμπτώματα του AIDS σε τέτοιο βαθμό που δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν κανονικά στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις αλλά ούτε και στη συντήρηση του νοικοκυριού τους. Κάποιοι άλλοι μπορεί να βιώνουν φάσεις κατά τις οποίες η ασθένεια είναι ιδιαίτερα απειλητική για τη ζωή τους, οι οποίες εναλλάσσονται με φάσεις κανονικής λειτουργικότητας (NIAID, 1999).
Ο πιο συνήθης τρόπος μετάδοσης του HIV είναι μέσω της σεξουαλικής επαφής με ένα ήδη προσβεβλημένο άτομο. Ο ιός μπορεί να εισέλθει στον οργανισμό δια της οδού του κόλπου, του αιδοίου, του πέους, του πρωκτού ή του στόματος κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Ο HIV μπορεί επίσης να μεταδοθεί και από την επαφή με μολυσμένο αίμα. Προτού εφαρμοσθεί η εξέταση για HIV και προτού εισαχθούν οι θερμικές τεχνικές καταστροφής του HIV στα παράγωγα αίματος , το 1985, ο HIV μεταδιδόταν και μέσω της μετάγγισης αίματος ή παραγώγων του που είχαν ήδη μολυνθεί. Στις μέρες μας όμως, ο κίνδυνος προσβολής από τέτοιες μεταγγίσεις είναι υπερβολικά μικρός (NIAID, 1999).
O HIV συχνά μεταδίδεται στα άτομα που κάνουν ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών επειδή χρησιμοποιούν κοινή σύριγγα που περιέχει μικρή ποσότητα του ιού. Πάντως ο κίνδυνος μολύνσεως των επαγγελματιών υγείας από μολυσμένα άτομα ή το αντίστροφο, από ατύχημα τρυπήματος με σύριγγα ή με άλλα ιατρικά εργαλεία που περιέχουν μολυσμένο αίμα είναι ιδιαιτέρως σπάνιος.
Οι γυναίκες μπορούν να μεταδώσουν τον ιό στα παιδιά τους κατά τη διάρκεια της κύησης ή του τοκετού. Περίπου το ένα τέταρτο με ένα τρίτο των εγκύων που έχουν προσβληθεί μεταφέρουν τον ιό στα μωρά τους. Ο ιός μεταδίδεται επίσης στα βρέφη και κατά τη διάρκεια του θηλασμού μέσω του μητρικού γάλατος. Η καισαρική τομή, φαίνεται ότι μειώνει σημαντικά την περιγεννητική μετάδοση καθώς και η λήψη του ΑΖΤ (Zidovudine) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (Δαρδαβέσης, 1999). Ο συνδυασμός των δύο μπορεί να μειώσει την πιθανότητα μετάδοσης στο 1% (NIAID, 1999).
Ο ιός έχει απομονωθεί, εκτός από το αίμα, το σπέρμα, τα κολπικά υγρά, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και το μητρικό γάλα, και από το σάλιο, τον ιδρώτα, τα δάκρυα, τα ούρα, τα κόπρανα και τα βρογχικά εκκρίματα χωρίς ωστόσο να έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μολύνσεως από τα συγκεκριμένα βιολογικά υγρά. Το γεγονός αυτό οφείλεται αφ ενός μεν στη μικρή ποσότητα του ιού που περιέχεται στα υγρά αυτά, αφ ετέρου δε στη μεγάλη ευπάθεια του ιού στο εξωτερικό περιβάλλον. Σχετικώς με το σάλιο, εργαστηριακές μελέτες αποκάλυψαν ότι το σάλιο περιέχει φυσικά συστατικά που αναχαιτίζουν τη μολυσματική δράση του ιού. Εν τούτοις, κανείς δεν γνωρίζει εάν υπάρχει πιθανότητα μόλυνσης από την ανταλλαγή μεγάλης ποσότητας σάλιου κατά τη διάρκεια αυτού που λέμε "βαθύ φιλί" ή κατά τη διάρκεια της στοματικής σεξουαλικής επαφής (NIAID, 1999).
Μελέτες σε οικογένειες με μολυσμένα μέλη έχουν δείξει καθαρά ότι ο HIV δεν μεταδίδεται με τις συνηθισμένες καθημερινές επαφές, όπως είναι η κοινή χρήση μαγειρικών σκευών ή μαχαιροπίρουνων, πετσετών, σεντονιών, τηλεφώνων, καθισμάτων τουαλέτας ή από κολύμπι στην ίδια πισίνα ούτε από τη χρήση κοινών αντικειμένων. Επίσης, δεν μεταδίδεται από το τσίμπημα εντόμων όπως είναι τα κουνούπια ή οι ψύλλοι (NIAID, 1999). Είναι σαφές ότι η μετάδοση στο πλαίσιο των οικογενειακών, κοινωνικών, εργασιακών, σχολικών κλπ σχέσεων είναι αδύνατη.
Ο ιός HIV μπορεί να προσβάλει τον καθένα που έχει επικίνδυνη συμπεριφορά όπως είναι: η χρήση κοινών βελόνων ή συριγγών και η σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με κάποιο άτομο το οποίο είτε είναι προσβεβλημένο ήδη, είτε είναι άγνωστο αν είναι προσβεβλημένο ή όχι.
Η προσβολή από κάποια άλλη σεξουαλικώς μεταδιδόμενη ασθένεια, όπως είναι η σύφιλη, ο έρπις, η χλαμυδιακή μόλυνση, η γονόρροια, η βακτηριακή κολπίτιδα κ.α., φαίνεται ότι καθιστά το άτομο περισσότερο ευάλωτο στη μετάδοση του ιού κατά τη σεξουαλική επαφή (NIAID, 1999).
Η λοίμωξη HIV, όπως προαναφέραμε, συνήθως δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα αρχικά. Έτσι, ο κύριος τρόπος εντοπισμού του ιού είναι μέσω της εξέτασης αίματος για την παρουσία αντισωμάτων (πρωτεΐνες) κατά του ιού. Τα αντισώματα αυτά, γενικά, δεν είναι ανιχνεύσιμα πριν από ένα μέχρι τρεις μήνες μετά την προσβολή από τον ιό και μπορεί να χρειαστούν περισσότεροι από έξι μήνες προτού γενικευθούν σε ποσότητες επαρκείς ώστε να εμφανίζονται στις κανονικές εξετάσεις αίματος. Συμπληρωματικά με την εξέταση αίματος μπορούν να χρησιμοποιηθούν και εξετάσεις σιέλου ή ούρων.
Τα άτομα που έχουν εκτεθεί στον ιό θα ήταν καλύτερα να εξετασθούν όσο το δυνατόν συντομότερα, ώστε να λάβουν την κατάλληλη αγωγή στο χρόνο εκείνο κατά τον οποίο είναι περισσότερο ικανά να αγωνισθούν κατά του ιού και να προλάβουν την εκδήλωση ευκαιριακών λοιμώξεων.
Η εξέταση για τον HIV γίνεται στα περισσότερα νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα και μπορεί να είναι ανώνυμη εάν ο ενδιαφερόμενος το επιθυμεί. Μάλιστα στις Η.Π.Α, διατίθενται και τεστ για χρήση στο σπίτι, είτε από φαρμακεία είτε μέσω τηλεφωνικής παραγγελίας.
Το 1989 οι ορολογικές μέθοδοι διάγνωσης της μόλυνσης HIV, διακρίνονταν στις παρακάτω (Γεωργούλιας, 1989):
α. Ανοσοενζυματική μέθοδος (ELISA) .
β. Μέθοδος Western blot.
γ. Μέθοδος της ραδιοανοσοκαθίζησης (RIPA) .
δ. Αντίδραση σε συνθετικά πεπτίδια, ομόλογα των ιϊκών πρωτεϊνών.
Στις μέρες μας, ο πιο διαδεδομένος τύπος εξέτασης για την ανίχνευση του HIV εξακολουθεί να είναι η μέθοδος ELISA , η τεχνική της οποίας στηρίζεται στην ανίχνευση αντισωμάτων. Συνήθως για την εξακρίβωση του αποτελέσματος αυτής της εξέτασης χρησιμοποιείται η τεχνική Western-blot. Δεδομένου ότι η ανίχνευση HIV αντισωμάτων έχει τεράστιες συνέπειες, είναι κεφαλαιώδους σημασίας η εξασφάλιση ακριβών αποτελεσμάτων. Γι' αυτό, είναι φρόνιμο, σε περιπτώσεις θετικών αποτελεσμάτων, να γίνεται μια ακόμη εξέταση με τη χρήση διαφορετικής μεθοδολογίας αυτή τη φορά (Miller & Bor, 1991).
Ένα πιο εξελιγμένο τεστ, που ανακαλύφθηκε πρόσφατα είναι το PCR (Polymerase Chain Reaction). Το τεστ αυτό ανιχνεύει το DNA του ιού (ενώ το ELISA και το Western-blot, τα αντισώματα στον ιό) και μπορεί να εντοπίσει την παρουσία του τέσσερις εβδομάδες μετά την προσβολή, ενώ το ELISA χρειάζεται έξι εβδομάδες έως έξι μήνες. Το τεστ αυτό έχει υψηλό κόστος και στη χώρα μας δεν παρέχεται από τα δημόσια νοσοκομεία. Συστήνεται όμως η πραγματοποίησή του (σε ιδιωτικό εργαστήριο) στις περιπτώσεις που χρειάζονται γρήγορα αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα, όταν πρόκειται για ένα βρέφος που η μητέρα του είναι οροθετική.
Όταν πρωτοεμφανίστηκε το AIDS, δεν υπήρχαν φάρμακα ικανά να αναχαιτίσουν την κατάρρευση του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ τα φάρμακα για την αντιμετώπιση των ευκαιριακών λοιμώξεων ήταν ελάχιστα. Έκτοτε αναπτύχθηκαν πολλές θεραπευτικές αγωγές που είχαν ως στόχο την αντιμετώπιση τόσο της λοίμωξης, όσο και των σχετικών με αυτή λοιμώξεων και καρκίνων (NIAID, 1999). Οι προοπτικές για τη θεραπευτική αντιμετώπιση του AIDS είναι σε γενικές γραμμές ενθαρρυντικές. Οι γνώσεις μας σχετικά με την μοριακή βιολογία του ιού, την ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού, την παθογένεια της νόσου και τη θεραπευτική αγωγή κατά του HIV αποτελούν ελπίδα για τον έλεγχο της επιδημίας. Επιπλέον, η χρήση νέων φαρμάκων καθώς και ο συνδυασμός πολλών φαρμάκων -με διαφορετική δράση στις διάφορες φάσεις αναπαραγωγής του HIV- επιτυγχάνουν την αναστολή της πορείας της ιοφορίας προς τη νόσο, μεγαλύτερη περίοδο επιβίωσης των ασθενών και βελτίωση της ποιότητας ζωής του (Δαρδαβέσης, 1999).
Τα πρώτα φάρμακα που δημιουργήθηκαν ήταν οι αναστολείς της αντίστροφης τρανσκριπτάσης, οι οποίοι σταματούν την προσβολή των CD4 από τον ιό καθώς σταματούν τη μεταγραφή του γενετικού υλικού του ιού στη "γλώσσα" του ανθρωπίνου γενετικού υλικού. Άλλα φάρμακα είναι οι αναστολείς της τρανσκριπτάσης και οι αναστολείς της πρωτεάσης.
Αισιοδοξία προκαλεί το γεγονός ότι η προληπτική χορήγηση αντιρετροϊκών φαρμάκων σε οροθετικές έγκυες γυναίκες μειώνει την πιθανότητα μετάδοσης της λοίμωξης HIV στο κύημα περίπου κατά 80% ενώ περίπου στο ίδιο ποσοστό μειώνεται και η πιθανότητα λοίμωξης του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού έπειτα από επαγγελματική έκθεση στον ιό (Δαρδαβέσης, 1999). Η απομόνωση το ιού του AIDS οδήγησε σε προβλέψεις υπέρ του δέοντος αισιόδοξες για την ανακάλυψη ενός αποτελεσματικού εμβολίου. Οι σύγχρονες γνώσεις των ερευνητών σχετικά με την ιολογία και την ανοσολογία, τους επιτρέπουν να πιστεύουν ότι έχει επιτευχθεί μια θεωρητική προσέγγιση στα εμβόλια. Παρ' όλα αυτά όμως, η ανάπτυξη ενός εμβολίου εναντίον του HIV μπορεί να φαίνεται πιθανή, δεν είναι όμως εύκολη. Πάντως, η χρήση του θα αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου το πρόβλημα είναι έντονο και στις οποίες η χρήση του προφυλακτικού είναι αδιανόητη (απόδειξη γι' αυτό αποτελούν οι εκστρατείες ενημέρωσης οι οποίες δεν πέτυχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα) (Δαρδαβέσης, 1999).
Οι ελπίδες για τη δημιουργία αποτελεσματικού εμβολίου στηρίζονται στις γνώσεις μας τόσο για τον ιό όσο και για τον ανοσολογικό μηχανισμό του οργανισμού αλλά και στις ενδείξεις που έχουμε ότι είναι δυνατό να επιτευχθεί ανοσία από τροποποιημένα εξασθενημένα στελέχη του HIV.
Στη συνδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Φιλαδέλφεια στις 6-8 του περασμένου Σεπτεμβρίου, με θέμα τα εμβόλια για τον HIV, οι ερευνητές παρουσιάστηκαν πολύ αισιόδοξοι καθώς τα ερευνητικά προγράμματα προχωρούν. (Για παράδειγμα οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard, ανακοίνωσαν ότι το εμβόλιο που χορήγησαν σε πιθήκους πειραματόζωα, τους κατέστησε απρόσβλητους για 600 μέρες-μέχρι τότε που πραγματοποιήθηκε η ανακοίνωση). Μέχρις ότου αναπτυχθεί και εφαρμοστεί κάποια αποτελεσματική θεραπεία ίασης και προληπτικού εμβολίου, ο έλεγχος της λοίμωξης θα εξακολουθήσει να στηρίζεται στην συστηματική ενημέρωση του γενικού πληθυσμού και των ομάδων συμπεριφοράς υψηλού κινδύνου.
Δεδομένου ότι δεν υπάρχει εμβόλιο για τον ιό, ο μόνος τρόπος πρόληψής του είναι η αποφυγή επικίνδυνης συμπεριφοράς. Είδαμε παραπάνω ότι επικίνδυνη συμπεριφορά είναι: η χρήση κοινών βελόνων ή συριγγών και η σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με κάποιο άτομο το οποίο είτε είναι προσβεβλημένο ήδη, είτε είναι άγνωστο αν είναι προσβεβλημένο ή όχι. Προς την κατεύθυνση αυτή, η μόνη πραγματικά αποτελεσματική πρόληψη είναι η σωστή ενημέρωση.
Κυριακή 26 Αυγούστου 2007
ΣΤΟΧΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ
Διαστάσεις Εθνικής Τραγωδίας με δεκάδες νεκρούς έχει λάβει το γεγονός των δεκάδων εστιών φωτιάς σε όλη την χώρα…. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο… δεν μπορεί να είναι σύμπτωση οι τόσες πολλές φωτιές την ίδια χρονική στιγμή. Είναι μια καλοστημένη επιχείρηση καταστροφής των ζωτικών πόρων της Ελλάδας με σκοπό την απογύμνωση των περιοχών που προσέφεραν κάλυψη σε όλα τα επίπεδα. Ποιοι είναι αυτοί; Ποιος τους έδωσε την εντολή; Γνωρίζοντας βέβαια την τεραστία αδυναμία της χώρας σε έμψυχο και άψυχο υλικό.
Ηχητικό ντοκουμέντο σε τοπικό σταθμό της Πελοποννήσου, αναφέρει από το στόμα του εμπρηστή, ότι οι φωτιές προκλήθηκαν από αυτόν και την 7μελή ομάδα του, για το ποσό του 1.000.000 €. Και ζητούσε τις 700.000 € τις συμφωνίας που υπολείπονται. Διαφορετικά; Θα πρόδιδε αυτούς που τον έβαλαν. Δεν ήταν Έλληνας απ’ ότι φάνηκε από την προφορά του.
Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη της εμπρηστικής ενέργειας με συγκεκριμένο σκοπό. Σκοπός είναι η καταστροφή της Ελλάδας με πλάγιους τρόπους.
Καλά… μα τόσο πολύ μας φοβούνται; Είμαστε τόσο πολύ δυνατός λαός που δεν το γνωρίζουμε;
Παρασκευή 13 Ιουλίου 2007
Γενικά η τάση να ρίχνουμε τις ευθύνες σε «εμπρηστές» που ποτέ δεν βρίσκονται, ακόμα και σε «ξένους πράκτορες» απλά απαλλάσσει τους αληθινούς «ένοχους» από τις ευθύνες τους. Πρέπει να τονιστεί η τεράστια ευθύνη της ΔΕΗ που κρατάει τους πυλώνες της εναέρια, στα εύφλεκτα μεσογειακά δάση και στους θαμνότοπους. Στην περίπτωση της Πάρνηθας η ευθύνη της σχεδόν αποδεικνύεται από αυτόπτες μάρτυρες και σχετικά βίντεο αλλά η τάση απόδοσης των ευθυνών σε δήθεν εμπρηστές «που άναψαν 17 ταυτόχρονες εστίες» θα την απαλλάξει για άλλη μια φορά!
Πέρα από τη ΔΕΗ υπάρχουν ασφαλώς οι λεγόμενοι εμπρηστές από «αμέλεια». Παράλληλα οι άφθονες χωματερές και τα λογής πεταμένα σκουπίδια σε κάθε γωνιά, σε κάθε κοιλάδα και φαράγγι αποτελούν εν δυνάμει εστίες προσανάμματος. Γιατί σαν λαός μας λείπει και η ανάλογη παιδία και πετάμε οπού βρούμε τα σκουπίδια μας. Με τόσα παραδείγματα είναι παράλογο να μιλάμε οπουδήποτε για οικοπεδοφάγους. Όταν η αμέλεια ξεπερνά τα όρια και οι ένοχοι είναι εύκολο να δειχθούν, από τις γενικότερες ευθύνες της πολιτείας μέχρι τις εξειδικευμένες της τοπικής αυτοδιοίκησης και του απλού πολίτη. Όλων εμάς! Γιατί δε λέμε τα πράγματα με το όνομά τους;
Βεβαίως είναι επίσης κοινώς παραδεκτό ότι πολλές φωτιές στην Ελλάδα είναι πράγματι εμπρησμοί από πρόθεση, κυρίως από κτηνοτρόφους. Η περίπτωση «διαχείρισης» των βοσκοτόπων με τη φωτιά είναι πανάρχαια και σε πάρα πολλές περιπτώσεις δεν έρχεται καθόλου σε αντίθεση με τις λειτουργίες της φύσης! Κατά πλειονότητα οι βοσκοί βάζουν φωτιές το φθινόπωρο και οι φωτιές αυτές είναι μικρής κλίμακας. Όμως όταν αυτές ξεφύγουν τον «έλεγχο» και προκαλέσουν πρόβλημα ποτέ κανένας «ύποπτος» δεν τιμωρείται αν και δεν θα ήταν πιστεύω τόσο δύσκολο να βρεθεί.
Οι φωτιές στα Μεσογειακά κράτη είναι ένα μέρος του κύκλου ζωής τους. Έτσι για παράδειγμα σε 100 χρόνια θεωρείται λογικό από τους ειδικούς να καεί ένα πευκοδάσος. Όλα τα φυτά, αλλά και τα περισσότερα ζώα έχουν προσαρμοστεί στη φωτιά ως μια φυσική διαδικασία. Σε όλες τις περιπτώσεις η φυσική αναγέννηση έρχεται γρήγορα και αποδίδει μεγάλη ποικιλότητα σε χλωρίδα και πανίδα από τα πρώτα χρόνια μετά τη φωτιά. Αρκούν δύο πράγματα: να μην (υπερ)βοσκηθεί το καμένο έδαφος τα 2-3 πρώτα χρόνια και να μην ξανακαεί σύντομα. Πλέον, στη σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα απαιτείται κάτι ακόμα, να προστατευτεί και από την καταπάτηση και «αξιοποίηση».
Αυτά προκύπτουν από μπαράζ συζητήσεων στα ΜΜΕ σχετικά με τις φωτιές.
ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙ ΨΕΜΑ ΣΕ ΟΛ΄ΑΥΤΑ;
